ရုပ္ရွင္တစ္ခ်ိဳ ့က သင့္ကိုၿပုစားတတ္တယ္လို ့ကြ်န္ေတာ္ကေၿပာရင္ ယံုၾကမလား။ A Monster Calls ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ကို ၾကည့္ၿပီးသြားၾကရင္ေတာ့ ယံုၾကည္သြားၾကမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေတြ ရုပ္ရွင္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ၾကည့္ၾကတာလဲ။ အပန္းေၿဖခ်င္လို ့လား။ ေတြးေတာခ်င္လို့ လား။ ခံစားခ်င္လုိ ့လား။ တစ္ခ်ိဳ ့ရုပ္ရွင္ေတြက သင့္ကို ေဖ်ာ္ေၿဖေရးေတြ ေဆာင္က်ဥ္းလာတတ္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ ့ရုပ္ရွင္ေတြကၾကၿပန္ေတာ့ သင့္ကို စဥ္းစားစရာေတြ ေပးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ကေတာ့ သင့္ကို ဝမ္းနည္းစရာေတြ ဝမ္းသာစရာေတြ အစရွိတဲ့ခံစားခ်က္ေတြ ၿဖစ္ေပၚေစၿပန္တယ္။ ဒီႏွစ္ရဲ ့A Monster Calls ဟာ ထိုအခ်က္ေတြအကုန္လံုးနဲ ့ၿပည့္စံုေစတဲ့ ရွားရွားပါးပါးဇာတ္ကားေကာင္းတစ္ကားေပါ့။ ဇာတ္လမ္းေလးဟာ အရမ္းလွလြန္းတယ္။ ႏူးညံ့လြန္းတယ္။ သိမ္ေမြ ့လြန္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ အထီးက်န္ဆန္လြန္းၿပီး လြမ္းေမာဖြယ္လည္း ေကာင္းခဲ့တယ္။

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း (Synopsis)

England နုိင္ငံရဲ ့ဟိုးေၿမာက္ပိုင္းၿမုိ ့ေလး တစ္ၿမို ့မွာေပါ့။ သူတို ့သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေနထိုင္ၾကတယ္။ ရာသီအကူးအေၿပာင္းကာလေလးမို ့သစ္ရြက္ေၾကြေတြဟာ ေလအေဝွ ့ေတြမွာ လြင့္ပ်ံၿပီး လမ္းမေတြေပၚမွာ ၿမူးထူးၾကတဲ့ ကာလအခ်ိန္ေလးတစ္ခု။ သူ ့အတြက္ မနက္တိုင္း လုပ္ေလ့လုပ္ထရွိတဲ့ တာဝန္ေတြရွိတယ္။ အိပ္ယာကနိုးလာၿပီဆိုရင္ သူကိုယ္တုိင္ေစာင္ေတြေခါက္ၿပီး အိပ္ယာသိမ္းဆည္းတယ္။ ထို ့ေနာက္ ေလွ်ာ္စရာရွိတဲ့ အဝတ္ေတြကို အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ထဲထည့္ၿပီး ေလွ်ာ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းဝတ္စံုကိုဝတ္ မနက္စာကို ၿပင္ဆင္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္းစားတယ္။ ထို ့ေနာက္ေတာ့ အိပ္ယာေပၚက ေမေမ့ကို သူၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသြားတယ္။
.

သူ ့အသက္က အခုမွ 13 ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလး။ Conor လို ့ေမေမကေခၚလိုက္တုိင္း သူ ့အေမအတြက္ သူအစဥ္ရွိေနေပးခဲ့တယ္။ ေမေမဟာ ေနမေကာင္းဘူး။ အိပ္ယာထဲမွာ လဲေနရတာၾကာၿပီ။ ဘာေရာဂါလဲေတာ့ သူအေသအခ်ာမသိ။ ဒါေပမ့ဲ ေသမင္းကအခ်ိန္မေရြးေခၚေဆာင္သြားနိုင္တဲ့ Cancer ဆိုလား ဘာဆိုလား ေရာဂါဆိုးၾကီးတစ္ခုကို ေမေမခံစားေနရတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သူသိတယ္။ သူေမေမနဲ ့မခြဲခ်င္ဘူး။ သူ ့ဘဝေသးေသးေလးမွာ ေမေမတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္။ အကယ္၍သာ ေမေမ မရွိေတာ့ရင္ သူဘာလုပ္ရမလဲ။ ဒီေလာကၾကီးမွာ သူတစ္ၿခားသူေတြကို မခင္တြယ္ေပ။ ေဖေဖကေတာ့ ေမေမနဲ ့ကြဲသြားၿပီးကတည္းက America ကို ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္လို ့ၾကားတယ္။ ဟုိမွာေတာင္ မိသားစုေတြ ရေနၿပီတဲ့။ သူက ေက်ာင္းမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအေဖာ္ဆိုလို ့တစ္ေယာက္မွ မရွိရၾကားတည္း သူ ့ကုိ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္တုိင္း အၿမဲတမ္းအနုိင္က်င့္ေလ့ရွိတဲ့ ခပ္ဆိုးဆိုးေက်ာင္းသားတစ္စုကလည္း ရွိေသးၿပန္တယ္။ သူ တစ္ခါတစ္ခါ ဒဏ္ရာေတြနဲ ့ၿပန္လာလည္း ေမေမကေတာ့ သတိထားမိဟန္မတူေပ။ ခုရက္ပိုင္းကလည္း ေမေမရဲ ့အေမ အဖြားက အိမ္ကိုေရာက္လာၿပီး သူနဲ ့လိုက္ေနရမယ္လို ့ဆိုေနတယ္။ သူအဖြားနဲ ့လိုက္မသြားခ်င္ဘူး။ အဖြားကလည္း သူ ့ကိုမခ်စ္သလို သူလည္း အဖြားကို မခ်စ္ဘူး။ ေမေမ့ ကို သူတုိ ့ဘယ္ကိုေခၚသြားၾကမွာလဲဗ်ာ။
.

ညဘက္တိုင္း ပံုဆြဲေလ့ရွိတတ္တဲ့အတုိင္း သူဒီည ပံုတစ္ပံုဆြဲဖို ့ၾကိုစားေနခိုက္ အိမ္အၿပင္ဘက္မွာ ေလေတြ တဝုန္းဝုန္းတိုက္ခတ္လာတယ္။ အသံေတြလည္း ဆူညံလာတယ္။ တစ္ၿမိ္ု ့လံုးကေတာ့ အိပ္ေမာက်ေနဟန္ပင္။ မည္သူဆီကမွ အသံမၾကားရ။ အိမ္အေနာက္ဖက္ ၿပတင္းေပါက္ေနလွမ္းၿမင္ေနရတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းပ်က္ၾကီးနဲ ့သခၤ်ိဳင္းအိုၾကီးနားက သစ္ပင္အိုၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ လွုပ္ရွားလာၿပီး အသက္ဝင္လာကာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္မေကာင္းဆိုးဝါးၾကီးသ႑ာန္အလား သူ ့ဆီကိုလာေနေသာအခါ … အခ်ိန္ကို ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ 12:07 တဲ့။


ကြ်န္ေတာ္တို ့ေတြအားလံုးဟာ ငယ္ဘဝရဲ့ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါမွေတာ့ ကေလးေတြၿဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ လူတိုင္းရဲ ့ကေလးဘဝကိုယ္စီတြင္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္ေလ့ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ထိုအိပ္မက္ဆိုးေတြမွာ ေၾကာက္စရာ ထိတ္လန္ ့စရာေကာင္းတဲ့ အက်ည္းတန္ ဘီလူးၾကီးေတြ မေကာင္းဆိုးဝါးေကာင္ၾကီးေတြ ပါတတ္တာေပါ့။ ထိုမေကာင္းဆိုးဝါးၾကီးေတြဟာ တစ္ခ်ိဳ ့ကေလးငယ္ေတြကို လူၾကီးဘဝမွာ လူေၾကာက္ေတြအၿဖစ္ ၿဖစ္ေစခဲ့သလို တစ္ခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ လူေတာ္ေတြၿဖစ္ေအာင္ ေၾကာက္ရြံ ့တဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ရဲရင့္သတၱိရွိတဲ့ လူေတြၿဖစ္ေအာင္ တြန္းအားေတြ ေပးေစခဲ့ၾကၿပန္တယ္။ ေမးခြန္းက ထိုအရာေတြဟာ အိပ္မက္ေတြလား တစ္ကယ္ပဲ အၿပင္မွာ ရွိၾကလားဆိုတာပဲ။
.

A Monster Calls ဆိုတဲ့ရုပ္ရွင္ဟာ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ Fantasy ဇာတ္ကားမ်ိဳးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းရဲ ့အနက္ကေတာ့ အလြန္ကို နက္ရွိုင္းလြန္းတယ္။ ဇာတ္လမ္းရဲ ့ေနာက္ကြယ္ကေန ကေလးေတြသာမက အရြယ္ေရာက္လူၾကီးေတြကိုပါ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြ တြန္းအားေပးေစခဲ့တဲ့ 2016 ရဲ ့အေကာင္းဆံုး ရုပ္ရွင္တစ္ကားပါပဲ။ ရုပ္ရွင္ထဲတြင္ ထို Monster က Conor ေလးဆီကို ညတိုင္း 12:07 မိနစ္တြင္ အေရာက္လာၿပီး ပံုၿပင္ 3 ပုဒ္ကို တစ္ည တစ္ပုဒ္ဆီေၿပာၿပတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးေန ့မွာေတာ့ Conor ရဲ ့ပံုၿပင္ကို Monster ၾကီးကို ေၿပာၿပဖို ့အေပးအယူလုပ္ခဲ့တာပဲ။ Conor က သူ ့ရဲ ့ပံုၿပင္ကို မေၿပာခ်င္ဘူး။ သူ ့မွာ ေၿပာစရာ ဘာပံုၿပင္မွလည္း မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ Monster ၾကီးကေတာ့ သေဘာမတူခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုးေန ့မွာေတာ့ Conor တစ္ေယာက္ သူ ့ရဲ ့ပံုၿပင္ကို ေၿပာကို ေၿပာရမယ္လို ့ၿခိမ္းေၿခာက္ခဲ့တယ္။
.

Monster ၾကီးက Corner ကို ဘာေၾကာင့္ Conor ရဲ ့ပံုၿပင္ကို ေၿပာၿပခိုင္းတာလဲ။ အမွန္ေတာ့ Conor ကို အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ခိုင္းတာပဲ။ Conor ဟာ အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ဖို ့ဝန္ေလးေနခဲ့တယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ သူဟာ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ခါးသီးတဲ့ဘဝရဲ့ ရိုက္ႏွက္ခ်က္ေတြမွာ အရြယ္မတုိင္ခင္ ခံစားၾကံုေတြ ့ခဲ့ရေတာ့ သူဟာေလာကဓံကို သည္းခံနိုင္စြမ္း ရွိဟန္မတူခဲ့ေပ။ သနားစရာ Conor တစ္ေယာက္ ဒါေၾကာင့္ အမွန္တရားကို သူစိတ္နုနုေလးနဲ ့သူ ့ကိုယ္သူ ၿပန္ညာတယ္။ ဟုတ္တယ္။ သူ ့ေမေမ မေသေစရဘူး။ ပံုၿပင္ထဲကလို သစ္ပင္ၾကီးကထြက္တဲ့ ေဆးနဲ ့ကုသရင္ ေမေမေရာဂါၿပန္ေကာင္းလာမွာပဲ။ သူဆက္လက္ရပ္တည္ဖို ့ေမေမတစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ သူလုိအပ္တယ္။ ေမေမမရွိေတာ့မဲ့ အနာဂတ္ကာလၾကီးကို သူရင္မဆိုင္ရဲလို ့သူ ့စိတ္ကို သူၿပန္ညာကာ အမွန္တရားကို ေရွာင္လႊဲခဲ့တယ္။ ေမေမ့ကို သူအရမ္းခ်စ္တာကိုး။

ဇာတ္ကားေဝဖန္သံုးသပ္ၿခင္း (Analysis of Movie)

2016 ရဲ ့အနုပညာအဆန္ဆံုးနဲ ့အနူးညံ့ဆံုး ဇာတ္ကားတစ္ကားအၿဖစ္ တင္စားထိုက္တဲ့ ယခုရုပ္ရွင္ဟာ ဇာတ္ေၾကာင္းေၿပာပံုေသသပ္လြန္း၍ လွပသိမ္ေမြ ့လြန္းၿပန္တယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ကာ ဝမ္းသာၿခင္း ဝမ္းနည္းၿခင္း အစရွိတဲ့ခံစားခ်က္ကေလးေတြနဲ ့သရုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ A Monster Calls ဆိုတဲ့ ဒီဇာတ္ကားဟာ အသက္ငယ္ငယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့မိခင္ကို ဆံုးရွံုးရမွာကို ေၾကာက္တဲ့စိတ္ကို ပံုၿပင္ေတြ ဒ႑ာရီေတြ Dark Fantasies ေတြနဲ ့အၿပင္ Canvas ေပၚမွာ က်သြားတဲ့ ေဆးစက္ကေလးေတြနဲ ့အနုပညာရသ အေၿပာင္ေၿမာက္ဆံုး ေဖာ္ၾကူးထားနိုင္တဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေကာင္းတစ္ကားပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။
.

တစ္ကယ္ေၿပာတာပါ။ ဒီဇာတ္ကားရဲ ့ရုပ္ပံုလႊာေတြဟာ တစ္ခ်ပ္ၿခင္းစီ ခံစားလို ့ရေအာင္ အလြန္ကုိ လွပလြန္းတယ္။ အေရာင္ေရြးခ်ယ္မွုေတြကလည္း ကေလးငယ္ရဲ ့ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ ခပ္ေလးေလး စိတ္ေတြနဲ ့ပနံသင့္ေအာင္ အလြန္အမင္းေတာက္ပတာေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ကာ Dull ဆန္ဆန္ေလး ၿခယ္မွုန္းထားတယ္။ အမ်ားဆံုး အသံုးၿပုခဲ့ၾကတဲ့ အေရာင္ေတြက အညိုေရာင္ေတြနဲ ့မီးခိုးေရာင္ေတြပဲ။ ထို ့အၿပင္ အရာဝတၱဳငယ္ကေလးမ်ားကို အေသးစိပ္အနီးကပ္ ရိုက္ကူးတင္ၿပခ်က္ေတြဟာလည္း ဒီဇာတ္ေကာင္ေတြရဲ ့ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း ဘဝငယ္ေလးကို ထင္ဟပ္ေနသေယာင္ပင္။ Landscape shots ေတြကိုတင္ၿပတဲ့အခ်ိန္ၾကၿပန္ေတာ့လည္း လြမ္းေမာဖြယ္အလြန္ေကာင္းလွတဲ့ ရွုခင္းၿပင္က်ယ္ၾကီးကို ေငးေမာၾကည့္ေနရကာ စိတ္ကူးေတြဟာ တိမ္တိုက္ေတြနဲ ့အတူ ေရြ ့လ်ားေနသေယာင္ ခံစားခဲ့ရတယ္။ အၾကိုက္ဆံုး သရုပ္ေဖာ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ေရေဆးပန္းခ်ီေတြနဲ ့သရုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ ေဆးစက္ေတြရဲ ့ေကာက္ေၾကာင္းေတြအလိုက္ ေၿပာၿပသြားတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြပဲ။
.

ထိုလွပတဲ့ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္အလႊာၿပင္ေတြကို အသက္ဝင္ေစကာ ပိုမိုခံစားေစခဲ့တာကေတာ့ မသိမသာေလး အၾကားအာရံုထဲကို ဝင္ေရာက္လာတဲ့ ေနာက္ခံေတးဂီတသံစဥ္ကေလးေတြပဲ။ သင္ဟာ လွပတဲ့ရုပ္ပံုေလးေတြကို ေငးၾကည့္ေနရင္း လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ေနာက္ခံေတးဂီတမွာ လြင့္ေမ်ာေနလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ သင့္ရဲ ့မ်က္ရည္ေတြကိုေတာ့ သင္ထိန္းနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို သင့္ဘဝထဲက အၿပီးအပိုင္ထြက္ခြာသြားတဲ့ လူသားေတြကို သင္ဘယ္ေတာ့မွ ၿပန္မရေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အသိတစ္ခ်က္က ဝင္ေရာက္လာလို ့ပဲ။
.

ဒီဇာတ္ကားဟာ ဇာတ္လမ္းကေလးတင္ပဲ သနားစရာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထိုစာအုပ္ကိုေရးခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ Siobhan Dowd ဟာ သူမကြယ္လြန္ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ေနမေကာင္းသည့္ၾကားက ဒီဝတၱဳကို ေရးဖို ့စီစဥ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ စာအုပ္မၿပီးဆံုးခင္မွာတင္ သူမဟာ August 2007 မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့တယ္။ ထို ့ေနာက္ေတာ့ ထိုစာအုပ္ရဲ့ တည္းၿဖတ္သူၿဖစ္တဲ့ Denise Johnstone-Burt ဟာ တစ္ၿခားစာေရးဆရာတစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ Patrick Ness ကို အကူအညီေတာင္းၿပီး စာအုပ္ကို ၿပီးဆံုးေအာင္ ေရးခိုင္းခဲ့ရတယ္။ ထိုစာအုပ္ကို စတင္စီစဥ္ခဲ့သူ ေရးသားဖို ့စိတ္ကူးရရွိခဲ့သူ စာေရးဆရာမ Siobhan Dowd ဟာ သူမရဲ ့ရုပ္ၿပဝတၳဳကို မၿမင္ခဲ့ရပါ။
.

ဒီရုပ္ၿပဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတစ္ကားအၿဖစ္ ၿပန္လည္တင္ဆက္ၿပသၿခင္းမွာ ခက္ခဲတဲ့အရာတစ္ခု ၿဖစ္ပါတယ္။ J.A. Bayona ဟာ သာမာန္ဇာတ္ကားတစ္ကားနဲ ့ရုပ္ရွင္ေလာကထဲကို ဝင္ေရာက္လာခဲ့သူတစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူပထမဆံုး စတင္ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားက 2007 ခုႏွစ္တြင္ ထြက္ရွိခဲ့ေသာ စိတၱဇသရဲဇာတ္ကားေကာင္းတစ္ကားၿဖစ္တဲ့ “The Orphanage” ပဲေလ။ ထို ့ေနာက္ေတာ့ Indonesian Tsunami တုန္းက လြတ္ေၿမာက္ခဲ့တဲ့ မိသားစုတစ္စုအေၾကာင္းကို သရုပ္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ “The Impossible” ပဲၿဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ယခု သူ ့ရဲ ့တတိယဇာတ္ကားအတြက္ မည္မွ်ပင္ခက္ခဲပါေစ၊ မည္သို ့မည္ပံုရုိက္ကူးတင္ဆက္ရမည္ကို သူကြ်မ္းက်င္ေနၿပီေလ။
.

Director ၿဖစ္တဲ့ J.A. Bayona က သူရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကား 3 ကားစလံုးကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကေလးငယ္ဇာတ္ေကာင္ေတြကို အလယ္မွာထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြပဲ။ ထိုေတာ့ သူဟာကေလးဇာတ္ေကာင္ေတြကို မည္ကဲ့သုိ ့ေကာင္းမြန္စြာ အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတာ သိတယ္။ ယခုဇာတ္ကားကိုလည္း ၾကည့္လိုက္ေလ။ ဇာတ္ဝင္ခန္းအမ်ားစုမွာ သူတင္ၿပခဲ့တာက Conor ရဲ ့အၿမင္ေတြ ေနရာကေနပဲ။ Camera ကို low angle အေနနဲ ့ထားၿပီး လူၾကီးေတြကို ေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့ဟန္ေတြနဲ ့ၿပသခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ ့ပရိသတ္ေတြကို သူတို ့ရဲ ့ငယ္ဘဝေတြကို ေခၚေဆာင္သြားေစေတာ့တယ္။ ေနာက္ထြက္မဲ့ “Jurassic World” ဇာတ္ကားကို ရိုက္ကူးမဲ့ Director ဆိုေတာ့ ယခုဇာတ္ကားဟာ သူ ့အတြက္ေတ့ာ Blockbusters ေတြထဲ မဝင္ခင္ အစြမ္းထက္ဆံုး ခ်ယ္မွုန္းၿပသသြားတဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကားလို ့ထင္မိတယ္။
.

သရုပ္ေဆာင္ေတြနဲ ့တည္းၿဖတ္မွုေတြအေၾကာင္းကို ေၿပာပါရေစ။ Conor အၿဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ Lewis MacDougall ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့မႏွစ္က PAN ဇာတ္ကားထဲမွာပဲ ၾကည့္ဖူးခဲ့ေပမဲ့ သူ ့ရဲ ့ဟန္ပန္ေတြကို ၿမင္လိုက္ရတဲ့အခါ ပရိသတ္နဲ ့စိမ္းတဲ့ သရုပ္ေဆာင္လို ့မခံစားမိခဲ့ဘူး။ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဒီဇာတ္ကားတစ္ခုလံုးကို သူတစ္ေယာက္တည္း အစြမ္းကုန္ပိုင္ဆိုင္တယ္။ Conor ရဲ ့ဇာတ္ေကာင္ဟာ ၾကိတ္မွိတ္စြာ ဝမ္းနည္းေနၿပီး ခံစားခ်က္ေတြကို ၿမိုသိပ္ထားရမွုေတြေၾကာင့္ ေဒါသကို ထုတ္လႊတ္လိုက္တဲ့ဇာတ္ဝင္ခန္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ ့ထိုကေလးသရုပ္ေဆာင္ကို မခ်ီးမြမ္းပဲ မေနနိုင္ေတာ့ပါ။ သူ ့ရဲ ့ေဒါသေတြနဲ ့ဝမ္းနည္းမွုေတြကို ပရိသတ္ေတြဆီ ကူးစက္ေစခဲ့တဲ့အထိ သရုပ္ေဆာင္ ပီၿပင္လြန္းခဲ့တယ္။
Felicity Jones ဟာ အၿမဲတမ္းလိုလို သရုပ္ေဆာင္စြမ္းရည္ ေၿပာင္ေၿမာက္တဲ့ မင္းသမီးတစ္လက္ ၿဖစ္တာေၾကာင့္ ယခုဇာတ္ကားတြင္ သူမသရုပ္ေဆာင္ေကာင္းတယ္လို ့ ခ်ီးမြမ္းမယ္ဆိုရင္ ထူးဆန္းမည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဇာတ္ကားမၾကည့္ခင္ တစ္ပတ္ေလာက္အလိုက ၿပသခဲ့တဲ့ Inferno ကိုၾကည့္ခဲ့တုန္းကေတာ့ အလြန္အမင္းက့ဲရဲ့စရာ ေကာင္းခဲ့လို ့ဒီဇာတ္ကားတြင္ သူမရဲ ့သရုပ္ေဆာင္စြမ္းရည္ကို ဝမ္းေၿမာက္စြာ ၿပန္လည္ၿမင္ေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ သူမရဲ ့ေရာဂါေဝဒနာခံစားေနရတဲ့ မိခင္တစ္ေယာက္အၿဖစ္ သရုပ္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ခ်က္ဟာ Oscar worthy performance လုိ ့ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္က ဆိုခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ Jackie ဇာတ္ကားနဲ ့Natalie Portman တို ့Amy Adams တို ့က တစ္ေၿပးေနေတာ့ လ်ာထားခံရမယ္ေတာင္ မထင္ပါ။
.

ဖခင္အၿဖစ္ကေတာ့ Toby Kebbell က သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဇာတ္ဝင္ခန္းနည္းပါးေပေသာ္ၿငားလည္း သားတစ္ေယာက္အတြက္ တာဝန္မေက်ခဲ့ကာ ေနာင္တရၿပီး စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္အၿဖစ္ အေကာင္းဆံုး သရုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေလွ်ာက္လည္ၾကတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းေလးဟာ ၾကည္ႏွုးစရာေကာင္းလြန္းလို ့ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိေစတဲ့အထိပါ။ ေဝဖန္ေရးဆရာတစ္ခ်ိဳ ့ကေတာ့ အဖြားဇာတ္ေကာင္ကေန သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ Sigourney Weaver ကို အားမရတဲ့ဟန္ ေၿပာဆိုခဲ့ၾကေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သူမရဲ ့Fake English Accent ကို မည္ကဲ့သို ့မွ မၿမင္ပဲ အထိုက္အေလ်ာက္ ေကာင္းမြန္တယ္လို ့ၿမင္တယ္။ ပရိသတ္ေတြ အားရေက်နပ္မွုကို အၿပည့္ေပးေစခဲ့တာကေတာ့ Monster အၿဖစ္ အသံသရုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ မင္းသားၾကီး Liam Neeson ပါပဲ။
.

ဇာတ္ကားမွာ ထူးၿခားခ်က္ေလးေတြကို သင္ၿမင္ေတြ ့မိမွာကေတာ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းအသီးသီးရဲ ့ ဆက္ႏြယ္ပံုနဲ ့အပိတ္ အဖြင့္ အကူးအေၿပာင္းေလးေတြပဲ။ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခန္းရဲ ့အဆံုးဟာ ေနာက္ဇာတ္ဝင္ခန္းအသစ္နဲ ့အၿမဲလိုလို ဆက္ႏြယ္မွု ရွိေအာင္ တင္ၿပေပးခ်က္က အံ့ၾသစရာေကင္းလြန္းတဲ့ ရုပ္ရွင္ဖန္တီးမွု အနုပညာစစ္စစ္တစ္ခုပဲ။

ဇာတ္လမ္းအား သံုးသပ္ၿခင္း (Analysis of Story)

ဇာတ္ေကာင္ေတြထက္ ဒီဇာတ္ကားက ဇာတ္လမ္းကို ပိုမိုအသားေပးထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းကို ေဝဖန္ရမယ္ဆိုရင္ ကနဦးစြာ စေၿပာခ်င္တာကေတာ့ အကယ္၍ Big Fish ဇာတ္ကားဟာ ဖခင္နဲ ့သားရဲ ့ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို ၿပသထားတယ္ဆိုရင္ ဒီဇာတ္ကားဟာ မိခင္တစ္ေယာက္နဲ ့ သားငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့ဆက္ဆံေရးကို ေစာင္းၿပတင္ဆက္ထားတယ္လို ့ဆိုနိုင္တယ္။ ထိုဇာတ္ကားႏွစ္ကားစလံုးမွာ တူညီတဲ့အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ေသၿခင္းတရားကို ရင္ဆိုင္ရၿခင္းနဲ ့မိဘေတြရဲ ့တန္ဖိုးကို ေဖာ္ၾကူးထားၿခင္းပဲ။ Big Fish နဲ ့ကြာၿခားခ်က္တစ္ခုကေတာ့ A Monster’s Call ဇာတ္ကားဟာ Fantasies ေတြထက္ Emotions ေတြဘက္ကို ပိုေရာက္တယ္။ Pan’s Labyrinth ဇာတ္ကားနဲ ့ႏွိုင္းယွဥ္မယ္ဆိုရင္ Pan’s Labyrinth ရဲ ့ဇာတ္သြားဟာ ၿပင္ပလက္ေတြ ့ေလာကရဲ ့ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အဆိုးေတြေၾကာင့္ စိတ္ကူးယဥ္နယ္ေၿမတစ္ခုကို မၾကာမၾကာသြားတတ္တဲ့ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းၿဖစ္ၿပီး A Monster’s Call ကေတာ့ လက္ေတြ ့ဘဝရဲ ့အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ဖို ့စိတ္ကူးယဥ္ကမာၻထဲကို ေရာက္သြားၿခင္းၿဖစ္တယ္လုိ ့ ကြ်န္ေတာ္ ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္။
.

အစပိုင္းတြင္ Conor ဟာ Monster ၾကီးဘာေၾကာင့္ သူ ့ကိုထိုပံုၿပင္ေတြ လာေၿပာေနၿခင္းကို ေကာင္းမြန္စြာ နားမလည္ခဲ့။ ေဝခြဲမရခဲ့ေပ။ ပံုၿပင္ေတြမွာ အက်င့္မေကာင္းေသာ စုန္းမၾကီးရဲ ့လက္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ နန္းေတာ္ၾကီးေတြ အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာ ၿပိုကြဲသြားပံုေတြကို ေၿပာၿပေသာအခါ တရားမွ်တၿခင္းရဲ ့အေၿခအၿမစ္ကို သူနားလည္နိင္စြမ္းမရွိခဲ့။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် သူသည္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သေဘာေပါက္နားလည္လာသည္။ အရာရာ အဆင္ေၿပေခ်ာမြတ္စြာ ရွိေနေစၿခင္းသည္ ဘဝရ့ဲ ေလာကဒဏ္ေတြနဲ ့ရင္ဆိုင္ေတြ ့ၾကံုဖို ့အတြက္ မွားယြင္းတဲ့ ခံယူခ်က္ပဲဆိုတာ သူသိလာတယ္။ လူေတြဟာ သူတို ့နားမလည္တဲ့အရာေတြ မသိတဲ့အရာေတြကို မုန္းတီးေလ့ရွိၾကတဲ့ သေဘာတရားကို Monster ၾကီးက ရွင္းၿပသြားၿခင္းဟာ Conor အဖို ့ဒုကၡေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲတဲ့ သူ ့ရဲ ့ေဒါသေတြကို ၿမင္သာေစခဲ့တယ္ေလ။

နိဂံုး (Conclusion)

ဇာတ္လမ္းရဲ ့အဆံုးတြင္ ပရိသတ္ေတြရဲ ့ရင္ထဲမွာ ပူေဆြးေနၿပီး မိသားစုရဲ ့ေႏြးေထြးၿခင္းဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကေလးကိုပါ ခံစားခဲ့ရကာ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ အၿပီးပိုင္ဆံုးရွံုးသြားရတဲ့ လူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့မ်က္ဝန္းေတြမွာ မ်က္ရည္စေတြေဝကာ တိတ္တဆိတ္ငိုေၾကြးေနၾကမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေမွာ္ဆန္လြန္းတဲ့ ဒီဇာတ္လမ္းတြင္ Conor ဆီကို 12:07 အခ်ိန္တိုင္း လာလာတတ္တဲ့ သစ္ပင္ Monster ၾကီးဟာ အစစ္လား Conor ရဲ ့စိတ္ထဲက ခံစားခ်က္အတြက္ ဥပမာတစ္ခုအၿဖစ္ ပုံေဖာ္ထားလားဆိုတာကို ပရိသတ္တိုင္း ေမးၿမန္းေနၾကမိလိ့မ္မယ္။ ထို Monster ၾကီးသည္ Conor ရဲ ့အိပ္မက္ေတြထဲမွာ လာေရာက္ခဲ့သူလည္း ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေပလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ စိတၱဇအသြင္ လူငယ္တစ္ဦးရဲ ့စိတ္အတြင္းမွာ ၿဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ Imaginary creature တစ္ေကာင္လည္း ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေနမိလိ့မ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ထို Monster ၾကီးသည္ အၿပင္မွာ တစ္ကယ္ပင္ ရွိခဲ့ေလသလား။

IMDb’s rating: 7.6/10
Rotten Tomatoes’ rating: 84%
Movies – We Watched, We Feel’s rating: 5/5

~WH~