လူ ့ဘဝဆိုတာ တုိတုိေလးပါ။
.
ကြ်န္ေတာ္တို ့ေဘးက ကြ်န္ေတာ္တို ့ခ်စ္တဲ့သူေတြ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို အၿပီးအပိုင္ ထြက္ခြာသြားခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ငိုယိုၿပီး က်န္ခဲ့ၾကတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့အားလံုးတစ္ေန ့ေန ့တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေသဆံုးသြားၾကလိမ့္မယ္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ေတာ့ က်န္ရစ္သူမ်ားသည္လည္း ထိုနည္း၄င္း ငိုယိုၿပီးက်န္ရစ္ေနခဲ့ၾကေပအံုးမည္။
.

ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္တို ့ေတြရဲ ့ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲ၊ မွတ္ဥာဏ္ေတြထဲ၊ အသိစိတ္ေတြထဲမွာ အမွတ္တရေတြက်န္ရစ္ေနသေရြ ့မည္သူမွ တစ္ကယ္ေသဆံုးသြားၿခင္းမဟုတ္။ ထြက္ခြာသြားသူတို့နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရေတြကပဲ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို အသက္ရွင္ၿခင္းရဲ ့အဓိပၸာယ္ကို နားလည္ေစတယ္။ ထိုမွတ္ဥာဏ္ေတြ၊ အမွတ္တရေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ရဲ ့ႏွလံုးသားရဲ ့နက္ရွိုင္းတဲ့ တစ္ေနရာမွာ တည္ရွိေနသေရြ ့ တစ္ပါးသူက မည္ကဲ့သို ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို ့မရ၊ ဖ်က္ဆီးလို ့မရတဲ့ ဘဝရဲ ့အဖိုးထိုက္တန္ဆံုး ရတနာေတြပဲ။ ဒီအမွတ္တရေတြကပဲ တစ္ခ်ိဳ ့သူေတြအတြက္ သမိုင္းေတြ ၿဖစ္လာခဲ့ၾကတယ္။
.

သူတို ့နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရေတြ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရင္ထဲမွာ ရွိေနသေရြ ့သူတို ့တစ္ကယ္ထြက္ခြာသြားၿခင္းမဟုတ္ဘူး။ ဘာၿဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ သူတို ့ဟာ ကြ်န္ေတာ့္တို ့ရဲ ့ ႏွလံုးသားထဲမွာ ထာဝစဥ္ က်န္ရစ္ေနခဲ့လို ့ပဲ။
.

ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ ့လူေတြရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြ၊ ၿဖစ္စဥ္ အၿဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ အမွတ္တရဆိုးေတြအၿဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထိုအမွတ္တရဆိုးေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ၿခင္းၿဖင့္ ဆိုးသြမ္းတဲ့ လူသားေတြအေပၚ ခြင့္လႊတ္နုိင္ခဲ့ၾကတာေပါ့။
.

ကြ်န္ေတာ္တို ့လူသားတိုင္းဟာ ကိုယ္စီဇာတ္လမ္းေတြနဲ ့ဘဝကို ဆက္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာ့ မိမိရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ဇာတ္လမ္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ Happy Ending နဲ ့သိမ္းဖို ့ရန္အတြက္ အမွတ္တရဆိုးေတြကို ေမ့ေဖ်ာက္ၿပီး အမွတ္တရေကာင္းေလးေတြကို ရင္ထဲမွာ သိမ္းဆည္းလိုက္ၾကပါစို ့။

~WH~