ၿပီးခဲ့တဲ့ May လလယ္ေလာက္က ၿပင္သစ္နိုင္ငံ Cannes ၿမို ့မွာႏွစ္စဥ္က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ 71st ႏွစ္ေၿမာက္ Cannes ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္က်င္းပခဲ့တယ္။ ထိုရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္မွာ အၾကီးမားဆံုးဆုၿဖစ္တဲ့ Palme d'Or ဆုကို ဂ်ပန္နိုင္ငံက ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတစ္ကား ၿဖစ္တဲ့ Shoplifters ဆိုတဲ့ဇာတ္ကားတစ္ကားက ဆြတ္ခူးသြားတယ္။ ဒီမွာတင္ ကမာၻအႏွံ ့က ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူတိုင္းက ထိုဇာတ္ကားကို အာရံုစိုက္လာၾကတယ္။ ဒါနဲ ့ဒီဇာတ္ကားကို လူတိုင္းသိသြားၾကၿပီး အခုလည္း အကယ္ဒမီေပးပြဲအတြက္ နုိ္င္ငံၿခားဘာသာစကားေၿပာ ရုပ္ရွင္စာရင္းမွာ လ်ာထားခံေနရတဲ့အထိ ေအာင္ၿမင္မွုေတြဟာ မရပ္တန္ ့နိုင္ပဲ ၿဖစ္ေနတုန္းပဲ။ ဇာတ္ကားအစမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္နဲ ့ေကာင္ေလးတစ္ ေယာက္ကို ကုန္စံုဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ေတြ ့ၾကရတယ္။ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္က အခ်င္းခ်င္းေတာ့ စကားမေၿပာၾကဘူး။ ဒါေပမဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ ့အခ်က္ၿပၾကၿပီး အခ်ိတ္အဆက္နဲ ့ၿပၾကတယ္။ ဒါဟာ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္မၿဖစ္နိုိင္ဘူး။ လုပ္ေနၾက အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ေနၾကသလိုပဲ။ အမွားအယြင္းကို မေတြ ့ရဘူး။ သူတို ့ကိုယ္သူတို ့လည္း ယံုၾကည္ၾကပုံပဲ။ ကုန္စံုဆိုင္ရဲ ့ပစၥည္းတန္းေတြၾကားမွာ ေၿဖးေၿဖးခ်င္းသြားလာေနၾကတဲ့ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ရင္း ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့သိလာၾကတယ္။ သူတို ့က ထိုဆိုင္က ပစၥည္းေတြကို ခိုးယူေနၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ၾကည့္ေနစဥ္အတြင္းမွာပဲ ဘာကိုရိပ္မိသြားသလဲဆိုေတာ့ သူတို ့အခုလို ခုိးယူေနၾကတာဟာ သူတို ့အသက္ဆက္ရွင္ဖို ့မလုပ္မေန လုပ္ေနရတဲ့အရာတစ္ခုပဲ ဆိုတာ။ ဒီိလိုနဲ ့သူတို ့အိမ္အၿပန္လမ္းမွာ အိမ္ေရွ ့တစ္ခုမွာ ထြက္ရပ္ေနတဲ့ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္။ ဒီကေလးမေလးကို သူတို ့အရင္ကလည္း မၾကာခဏဒီနားမွာ ေတြ ့ဖူးၾကပံုပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူတို ့ႏွစ္ေယာက္က အသိေတြအလား ထိုကေလးမေလးကို ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ထိုညက ေအးစက္လြန္းတယ္။ ဒီလိုေအးစက္လြန္းတဲ့ညတစ္ညမွာ ဒီကေလးမေလးက ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေရွ ့မွာ ထြက္ရပ္ေနရတာလဲ။ ဒါနဲ ့သူတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ထဲက အရြယ္ေရာက္တဲ့ လူၾကီးၿဖစ္သူက ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ၿမန္ၿမန္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ထိုကေလးမေလးကို သူတို ့နဲ ့အတူေခၚေဆာင္သြားၾကတယ္။
.

သူတို ့သံုးေယာက္ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၾကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ပရိသတ္ေတြကို ထိုမိသားစုတစ္စုလံုးနဲ ့ဇာတ္ကားက မိတ္ဆက္ေပးလိုက္တယ္။ ေစာေစာက ကြ်န္ေတာ္တို ့စေတြ ့ခ့ဲတဲ့သူနာမည္က Osamu ။ သူက ေဆာက္လုပ္ေရးတစ္ခုမွာ အလုပ္ၾကမ္းသမားအၿဖစ္ လုပ္ကို္င္ေနတဲ့သူ။ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ေတြမွာ သူခိုးယူလို ့ပါလာတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ ့ကိုလည္း သူ ့အလုပ္က တစ္ၿခားအလုပ္သမားေတြကို ၿပန္လည္ေရာင္းတဲ့သူ။ သူ ့မိန္းမ ၿဖစ္တဲ့အမ်ိဳးသမီးနာမည္ကေတာ့ Nobuyo ။ သူမကေတာ့ Hotel တစ္ခုရဲ ့အဝတ္အထည္ေတြ ေလွ်ာ္တဲ့ေနရာမွာ လုပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူမေလွ်ာ္ဖြတ္တဲ့ အဝတ္ေတြထဲက ပစၥည္းေတြကိုလည္း လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးယူၿပီး အိမ္ကုိ ၿပန္ယူလာတတ္တယ္။ ေနာက္ထပ္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေတြ ့ရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ Aki ၿဖစ္ၿပီး သူမကေတာ့ ထိုၿမို ့က မေကာင္းတဲ့ ေနရာတစ္ခုၿဖစ္တဲ့ Peep show လိုေနရာမ်ိဳးတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး သူမလည္း ဒီလူေတြအတြက္ တတ္နိုင္တဲ့ဘက္က ေထာက္ပံ့ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္။ Osamu နဲ ့အတူ ပထမဇာတ္ဝင္ခန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေတြ ့ခဲ့ရတ့ဲ ေကာင္ေလးနာမည္ကေတာ့ Shota ၿဖစ္ၿပီး သူ ့ကိုလည္း Osamu တို ့က တစ္ေနရာက ေခၚယူေမြးစားခဲ့တာ။ သူလည္း အခုေတာ့ Osamu တို ့နဲ ့ အတူ ဆိုင္ေတြမွာ ခိုးယူအလစ္သုတ္တတ္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူတို ့အားလံုးေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ထိုအိမ္ၾကီးကို ပို္္င္ဆိုင္တဲ့ Hatsue ဆိုတဲ့ အဖြားအိုတစ္ေယာက္။ ထိုအဖြားအိုကေတာ့ ေသဆံုးသြားၿပီၿဖစ္တဲ့ သူမခင္ပြန္းရဲ ့အစိုးရေထာက္ပံေၾကးကို ယူၿပီး ထိုအုပ္စုတစ္စုလံုးကို တတ္နိူ္င္တဲ့ဘက္က ေထာက္ပံ့ေကြ်းေမြးေနတဲ့ အဖြားအိုၾကီးတစ္ေယာက္။ အခုေတာ့ သူတို ့အားလံုးအတြက္ ေကြ်းေမြးစရာ ပါးစပ္ေပါက္ေလးတစ္ေပါက္က တိုးလာၿပီ။ အမွန္ေတာ့ ထိုကေလးမေလးကို ၿပန္ပို ့ဖို ့အစက သူတို ့ၾကိုးပမ္းခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿပန္သြားပို ့တုန္းက ထိုကေလးမေလးတို ့အိမ္မွာ ဆူညံ့တဲ့ရန္ၿဖစ္တဲ့အသံေတြေၾကာင့္ သူတို ့ထိုကေလးမေလးကို ၿပန္ေခၚလာၾကၿပီး ခိုးေမြးစားဖို ့သူတို ့ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ မွန္လား။ မွားလား။ စာဖတ္သူတို ့ဘယ္လိုထင္ၾကသလဲ။ ေမတၱာတရား ငတ္မြတ္ေနတဲ့ ကေလးကို ေမတၱာတရားေတြေခါင္းပါးတဲ့ ေနရာကေန သူတုိ ့ကယ္ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာလည္း ခိုးယူၿခင္းတစ္မ်ိဳးၿဖစ္ေနၿပန္တယ္။
.

Nobuyo နဲ ့Osamu တို ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သူတို ့ရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြကို ဘာနဲ ့အကာအကြယ္လုပ္ၾကသလဲဆိုေတာ့ ပိုက္ဆံေတာင္းယူဖို ့ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိတ့ဲအတြက္ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ လူသားတစ္ေယာက္ကို ခုိးယူၿပန္ေပးဆြဲၿခင္းမမည္ဘူးလို ့ကိုယ့္ဘာသာ ဆင္ေၿခေပးၾကတယ္။ Osamu က ခိုးယူၿခင္းနဲ ့ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ Shota ကိုလည္း ဘယ္လိုသင္ၾကားေပးသလဲဆိုေတာ့ ေစ်းဆိုင္ေတြထဲက ပစၥည္းေတြဆိုတာ ဘယ္သူမွမပိုင္ေသးတဲ့ပစၥည္းေတြၿဖစ္တာေၾကာင့္ ခိုးယူခြင့္ရွိတယ္။ ခိုးယူတယ္လို ့လည္း အထမေၿမာက္ဘူးလို ့သင္ၾကားေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ ့ပစၥည္းအနည္းငယ္ခိုးယူမွေတြေၾကာင့္လည္း ထိုဆိုင္ပိုင္ရွင္ေတြဟာ စီးပြားမပ်က္သြားဘူးဆိုၿပီး သင္ၾကားေပးတယ္။ ယခုဇာတ္ကားတစ္ကားလံုးဟာ အခုလိုမ်ိဳး မေသမခ်ာမကြဲၿပားတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ ့ၿပည့္ေနတယ္။ အထူးသၿဖင့္ ဒီဇာတ္ကားရဲ ့နာမည္ေက်ာ္ quotes တစ္ခုၿဖစ္တဲ့ “Does giving birth to someone automatically make you a mother?” ေမးခြန္းမ်ိဳးကို အဓိကထား ေမးသြားတယ္။ မိသားစုဆိုတာဘာလဲ။ ေသြးေတာ္သားစပ္တယ္ဆိုတာနဲ ့မိသားစုဆိုတာ ၿဖစ္သြားၾကတာလား။ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုေကြ်းေမြးၿပုစုေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ကိုယ္နဲ ့ေနပူပူ မိုးရြာရြာ ေအးအတူပူအမွ် ဒုကၡေတြေရာ၊ သုခေတြပါ ေဝမွ်ေပးတဲ့ လူသားေတြက မိသားစုဆိုတဲ့ ေဝါဟာရနဲ ့ပိုထိုက္တန္ေနသလား။ စာဖတ္သူေရာ ဘယ္လိုၿမင္ပါသလဲ။ သင့္ရဲ ့အၿမင္ကို အခု comment box မွာ သင္ေရးသြားနိုင္ပါတယ္။
.

Hirokazu Kore-eda ဆိုတာ ယေန ့ဂ်ပန္နိုင္ငံရဲ ့ရုပ္ရွင္ေလာကမွာ ေလးစားထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ပါ။ သူဟာ After Life တို ့Nobody Knows တို ့ Like Father, Like Son တို ့After the Storm အစရွိတဲ့ဇာတ္ကားေတြနဲ ့ေအာင္ၿမင္လာတဲ့ ဒါရိုက္တာတစ္ေယာက္။ Hirokazu Kore-eda က ဒီဇာတ္ကားထဲမွာ ဒီလူသားေတြရဲ ့နာက်င္မွုေတြကို ယူၿပီး ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာကို သရုပ္ေဖာ္ၿပထားခ့ဲတယ္။ သူတို ့ေတြအားလံုးဟာ တစ္ေယာက္မွ ေသြးသားမေတာ္စပ္ၾကဘူး။ တစ္ေယာက္ရွာလို ့ရတဲ့အရာကို အားလံုးအတြက္ အားလံုးက သံုးၾကတယ္။ သူတုိ ့မွာ ကို္ယ္ပိုင္ဆိုတာ မရွိဘူး။ ဘဝၾကီးဟာ က်ဥ္းက်ပ္ေပမ့ဲ စိ္တ္ခ်မ္းသာစရာေတြနဲ ့ၿပည့္ႏွက္ေနတယ္။ ဒီအမိုးေအာက္ေလးတစ္ခုမွာ သူတို ့ေမတၱာေတြ ရွင္သန္ခဲ့ၾကတယ္။ Hirokazu Kore-eda ကို ေဝဖန္ေရးဆရာေတြနဲ ့ကမာၻအႏွံ ့က ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူေတြက ဂ်ပန္နိုင္ငံရဲ ့နာမည္ေက်ာ္ရုပ္ရွင္ဖန္တီးသူေတြၿဖစ္ၾကတ့ဲ Yasujirō Ozu နဲ ့Mikio Naruse နဲ ့ႏွုိင္းၿပီး 21st ရာစုရဲ ့Ozu လို ့ေတာင္ ေခၚဆိုေနၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ဆို သူ ့ကို နာမည္ေက်ာ္ Bicycle Thief ဇာတ္ကားကိုရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ အီတလီဒါရိုက္တာၾကီး Vittorio De Sica နဲ ့လည္း ႏွုိင္းရေလာက္တဲ့အထိ ခ်ီးမြမ္းၾကၿပန္တယ္။ Hirokazu Kore-eda ရဲ ့ေနာက္ပိုင္းဇာတ္ကားအမ်ားစုမွာ မိသားစုဆိုတဲ့ ေဝါဟာရရဲ ့အဓိပၸာယ္ကို နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုကေန ေဖာ္ၿပထားေနတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို ့ၿမင္နိုင္တယ္။ ယခုဇာတ္ကားရဲ ့ေနာက္ဆံုးပိုင္း ဇာတ္ဝင္ခန္းေတြဟာ 2018 အတြက္ အေကာင္းဆံုးဇာတ္ဝင္ခန္းေတြလို ့ေတာင္ ေၿပာရေလာက္တဲ့အထိ ေကာင္းမြန္လြန္းခဲ့တယ္။ Hirokazu Kore-eda ေရးဖြဲ ့ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ ယခုဇာတ္လမ္းက စိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းတဲ့ဇာတ္လမ္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဥပေဒဆိုတာ အၿမဲရွိေနတယ္။ ထိုမိသားစုတစ္စုလံုးဟာ သူတုိ ့လုပ္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္တစ္ခုက ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနခဲ့တဲ့အတြက္ ထိုအၿပစ္ဒဏ္ဟာ ေက်ာ္သြားခဲ့မွာလည္း မဟုတ္သလို မၿမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့မွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ပရိသတ္ေတြဟာ မၿဖစ္နိုင္တာေတြကို တန္းတၾကတယ္။ ဥပေဒေတြက သူတို ့ကို မၿမင္ၾကပဲ ပံုၿပင္ေတြရဲ ့အဆံုးသတ္ကစကားလို တစ္သက္လံုးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္သြားၾကတယ္ ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္။ မသိစိတ္ကေရာ၊ သိစိ္တ္ကပါ ေတာင္းတခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမ့ဲ ဆုေတာင္းၿပည့္ခဲ့သလား မၿပည့္ခဲ့သလားဆိုတာကိုေတာ့ ပရိသတ္ေတြ ေနာက္ေတာ့ ပရိသတ္ေတြ သိလာၾကရတယ္။
.

ဒါရိုက္တာက လူသားဆန္လြန္းတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ၿဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကီးမားက်ယ္ၿပန္ ့တ့ဲ လူ ့ေဘာင္အဖြဲ ့အစည္းၾကီးတစ္ခုထဲမွာ အနည္းငယ္ပဲရွိတဲ့လူတစ္စုရဲ ့ေပါင္းစည္းၿခင္းေတြနဲ ့မိသားစုဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြက သူတို ့ဘဝေတြရဲ ့ဆင္းရဲၿခင္းေတြ၊ ဒုကၡတရားေတြကို ေက်ာ္လႊားနိုင္သလဲဆိုတာ တင္ၿပထားတယ္။ စာဖတ္သူ ဒီဇာတ္ကား ၾကည့္ေနရင္းနဲ ့မ်က္ရည္မဝဲပဲ မေနနိုင္ပါဘူး။ ဒီဇာတ္ကားကို ၾကည့္ၿပီး စာေရးဆရာၾကီး John Steinbeck ရဲ ့ Tortilla Flat နဲ ့ပူပူေႏြးေႏြးဖတ္ထားတာၿဖစ္တဲ့ ဆရာမစမ္းစမ္းႏြဲ ့(သာယာဝတီ) ရဲ ့ေခါက္ထီးေလးမလံု ့တလံု ့ ဝတၳဳေတြကို ကြ်န္ေတာ္သြားၿပန္သတိရမိခဲ့တယ္။ သူတို ့လူတစ္စုဟာ အေကာင္းဆံုးေတြ လုပ္ခ်င္လုပ္ခဲ့ၾကမယ္။ ဒါေပမဲ့ အဆိုးဆံုးေတြ ၿဖစ္လာခဲ့တာကို သူတို ့ရိပ္မိသြားၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္က်လြန္းေနခဲ့ၿပီေလ။
.

RT: 99%

~WH~