Quentin Tarantino ရဲ ့အဆိုရဆိုလွ်င္ Western ရုပ္ရွင္ေတြရိုက္ကူးတဲ့ Director တစ္ေယာက္လို ့အမည္ခံထိုက္ဖို ့ဆိုရင္ အနည္းဆံုး Western ရုပ္ရွင္ 3 ကား ရိုက္ကူးရပါမည္။ သူ ့ရဲ ့အဆိုကို သူကိုယ္တုိင္ ၿဖည့္ဆည္းဖို ့အတြက္ ဒုတိယ Western ရုပ္ရွင္ကို သူရိုက္ကူးခဲ့ပါတယ္။ ၾကည့္ရတာ သူဟာ ထို Western 3 ကားကို ဇာတ္လမ္းအရ အစဥ္လိုက္ရိုက္ကူးေနပံုရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ ့ရဲ ့ပထမ Western ဇာတ္ကားၿဖစ္တဲ့ Django Unchained ဟာ 1858 ခုႏွစ္ America ၿပည္တြင္းစစ္ မၿဖစ္ခင္အခ်ိန္ေလာက္မွာ ဇာတ္အိမ္တည္ထားၿပီး ယခု The Hateful Eight ကိုေတာ့ ၿပည္တြင္းစစ္ၾကီးေလာင္ၿမိုက္ၿပီး ႏွစ္အတန္ၾကာၿဖစ္တဲ့ 1875 ခုႏွစ္ခန္ ့ေလာက္မွာ ဇာတ္လမ္းကို တည္ထားတယ္။

The Hateful Eight ရဲ ့ဇာတ္အဖြင့္ဟာ အလြန္တရာ ၾကီးမားလွတယ္။ ရိုက္ခ်က္ေတြ နဲ ့ဇာတ္လမ္းကို ဆိုလိုၿခင္းမဟုတ္။ တင္ၿပပံု ၾကီးမားၿခင္းကို ဆိုလိုၿခင္းပါ။ ဇာတ္စစဖြင့္ၿခင္းမွာ ပရိသတ္နဲ ့အရင္ဆံုးစတင္ထိေတြ ့ခဲ့တာ Ennio Morricone ရဲ ့Overture ၾကီး။ ထို ဇာတ္ဝင္ဂီတ Score ၾကီးကို နားေထာင္ေနရင္းနဲ ့တင္ ၾကက္သီးမ်ားထေလာက္တဲ့အထိ ပရိသတ္ရဲ ့အာရံုကို စြဲေဆာင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ ပရိသတ္ကို ေတြ ့ထိေစတဲ့ ဒုတိယအနုပညာကေတာ့ Robert Richardson ရဲ ့အနီးကေန အေဝးကို ၿမင္ကြင္းက်ဥ္းကေန ပရိသတ္ကို ၿမင္ကြင္းက်ယ္ကို ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း ဆြဲေခၚေဆာင္သြားတဲ့ Cinematography ပဲ။ ႏွင္းေတြၿပည့္ေနတဲ့ လွပတဲ့ ၿမင္ကြင္းက်ယ္ၾကီးကို တင္ၿပထားပံုက အလြန္ကို အသက္ရွုမ်ားေစလွပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ပရိသတ္ကို တတိယအေနနဲ ့ထိေတြ ့လာတာကေတာ့ ထိုႏွုင္းမွုန္ေတြၾကားထဲမွာ တၿဖည္းၿဖည္းလိမ့္လာတဲ့ ၿမင္းလွည္းငယ္ေလး တစ္ခု …


ဒီဇာတ္ကားရဲ ့ပထမ တစ္ဝက္ခန္ ့က ဇာတ္သြားၿခင္း အလြန္ ေႏွးေကြးလြန္းသည္။ ပရိသတ္ရဲ ့စိတ္ရွည္ၿခင္းကို စမ္းသပ္ေနဟန္ပင္ ထင္ရသည္။
ၿပင္းထန္ေသာ မုန္တိုင္းတစ္ခုက စတင္တိုက္ခတ္ေတာ့မဲ ့နမိတ္ၿပေနသည္။
ထုိၿမင္းလွည္းက တစ္ေနရာ အေရာက္တြင္ ရပ္တန္ ့သြားတယ္။ လမ္းမအလယ္မွာ လူမည္းတစ္ေယာက္ ပိတ္ရပ္ေနလို ့ပဲ။ အမွန္ေတာ့ ထုိလူမည္းက bounty hunter Major Marquis Warren ဆိုေသာသူၿဖစ္ၿပီး ဒုစရိုက္သမား 3 ေယာက္ရဲ ့အေလာင္းကို Red Rock ဆိုတဲ့ ၿမို ့ကေလးကို ပို ့ေဆာင္ဖို ့အခက္အခဲရွိေနေသာေၾကာင့္ ထိုၿမင္းလွည္းနဲ ့ခရီးၾကံုလိုက္ဖို ့ေတာင္းဆိုရန္ ပိတ္ရပ္ေနၿခင္းပင္။ (ဒီေနရာမွာ ထိုသူကို လူမည္းလို ့ေခၚေဝၚထားတာ အေၾကာင္းအရင္းရွိပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့အခါမွ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ နားလည္မည္ၿဖစ္တာနဲ့ Spoiler ကို ေရွာင္တာေၾကာင့္ ဘာေၾကာင့္လို ့ကြ်န္ေတာ္ မေၿပာလိုပါ။) ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္တို ့ၿမင္းလွည္းေလးထဲမွာ ဘယ္သူေတြပါလဲဆိုတာ သိရၿပီေလ။ ထိုၿမင္းလွည္းကေလးထဲတြင္ John Ruth ဆိုေသာ 'The Hangman'’တစ္ေယာက္က Daisy Domergue ဝရမ္းေၿပး အမ်ိဳးသမီး လူဆိုးတစ္ေယာက္ကို အရွင္ဖမ္းလာၿပီး ထို Red Rock ဆိုတဲ့ ၿမို ့ကေလးကိုပဲ ေသဒဏ္ေပးရန္ ေခၚေဆာင္လာၿခင္းၿဖစ္သည္။ ခရီးကလည္း ၾကံုေနတယ္ဆိုေပမဲ့ သူဖမ္းဆီးလာတဲ့ လူကို ခိုးယူေၿပးမွာလည္း စိုးရိမ္ေနေပမဲ့ John Ruth တစ္ေယာက္ Marquis Warren ကို လွည္းေပၚကို တင္ေခၚလာခဲ့တယ္။ ခရီးအစမွာေတာ့ စကားလံုးေတြနည္းပါးခဲ့ေပမဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ Marquis Warren  ဆိုသူ လူမည္းၾကီး ကိုင္ေဆာင္လာတဲ့ သမၼတ Abraham Lincoln ရဲ ့စာနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး သူတို ့ခင္မင္သြားၾကတယ္။ လမ္းရဲ ့ေနာက္ထပ္တစ္ေနရာတြင္ေတာ့ Red Rock ၿမုိ ့ရဲ ့ရဲအသစ္လို ့သူ ့ကိုယ္သူ ေၿပာေနတဲ့ စစ္သားေဟာင္း Chris Mannix နဲ ့ေတြ ့ၿပီး ၿပင္းထန္လာတဲ့ မုန္တိုင္းၾကားမွာ ထိုသူကလည္း လမ္းၾကံုလိုက္ရန္ ေတာင္းဆိုေသာေၾကာင့္ စိတ္မခ်ရေသာလည္း လွည္းေပၚတင္ေခၚလာခဲ့ေလသည္။ ဒီေနရာတြင္ Quentin Tarantino သည္ ဇာတ္အစဖြင့္အခန္းတုန္းကလို ၿပင္ပၿမင္ကြင္းက်ယ္ၾကီးကို Focus မလုပ္ေတာ့ပဲ ၿမင္းလွည္းအတြင္းက လူ 4 ေယာက္ရဲ ့ဆက္ဆံေရးကိုပဲ အထူးၿပသသြားသည္။

မုန္တုိင္းက ၿပင္းထန္သထက္ ပိုမိုၿပင္းထန္လာေပေတာ့သည္။ ညဘက္လည္း ေရာက္လာၿပီၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခရီးရဲ့တစ္ေနရာတြင္ ခရီးသြားေတြနားေနရန္ ဖြင့္ထားေသာ တည္းခိုေဆာင္တဲအိမ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ ့ေသာအခါ ထိုညအတြက္ သူတို ့ဝင္နားရၿပီေလ။

ထိုတဲအိမ္ေလးထဲတြင္ သူတို ့ရဲ ့ေရွ ့တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ တစ္ၿခား ခရီးသြား ပုဂၢိဳလ္ 3 ဦးရွိၿပီး ထိုအိမ္ရဲ ့အကူ Mexican တစ္ေယာက္ရွိေနေလသည္။ ထို Mexican က ထိုအိမ္ပိုင္ရွင္သည္ သူမရဲ ့မိခင္အိမ္ကို အလည္အပတ္သြားေနေသာေၾကာင့္ သူ ့ကုိ ဦးစီးရန္ ထားခဲ့ေလသည္ဟု ဆိုသည္။ တစ္ၿခား ခရီးသည္ 3 ဦးက Oswaldo Mobray ဆိုေသာ hangman တစ္ေယာက္ရယ္ မိခင္အိမ္ကို အလည္အပတ္လာေသာ စကားနည္းတဲ့ cowboy တစ္ဦးၿဖစ္တဲ့ Joe Gag ရယ္ နဲ ့ထိုင္ခံုမွာပဲ ထိုင္ေနၿပီး အသက္မဲ့ေနတဲ့ စစ္တုရင္တစ္ပြဲကို တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ ကစားေနတဲ့ Sanford Smithers ဆိုေသာ ၿပည္တြင္းစစ္က စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းၾကီး တစ္ဦးပဲၿဖစ္ပါတယ္။

မီးလင္းဖိုက တစ္ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း ေလာင္ၿမိုက္လာတဲ့ မီးစလိုပဲ သူတို ့8 ေယာက္ရဲ ့စကားဝိုင္းေတြဟာလည္း တစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ ့ၿပင္းထန္လာေသာအခါ ….


ဒီဇာတ္ကားမွာ အေကာင္းဆံုး သရုပ္ေဆာင္မွုေပးသြားတဲ့ လူ 3 ေယာက္က Marquis Warren ၿဖစ္တဲ့ Samuel L. Jackson ရယ္၊ John Ruth အၿဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ Kurt Russell နဲ ့လူဆိုးဝရမ္းေၿပးအမ်ိုးသမီး Daisy Domergue အၿဖစ္ ဘဝတစ္သက္တာမွာ အေကာင္းဆံုုး သရုပ္ေဆာင္သြားနိင္ခဲ့တဲ့ Jennifer Jason Leigh တုိ ့ပဲ။ အကယ္လို ့ဇာတ္လမ္းရဲ ့ပထမတစ္ဝက္ကို Kurt Russell က တြန္းပို ့သြားနုိင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ဒုတိယတစ္ဝက္ကိုေတာ့ Samuel L. Jackson အၿပည့္အဝ ပို္င္ဆိုင္တယ္။ Samuel L. Jackson ရဲ ့ၾကည္ဖူးသမွ်ရုပ္ရွင္ေတြထဲတြင္ ဒီဇာတ္ေကာင္ဟာ သူ ့ဘဝမွာ အေကာင္းဆံုး ဇာတ္ေကာင္လို ့ၿမင္တယ္။ အေကာင္းဆံုးဆိုတာထက္ မိုက္တယ္လို ့စာသံေပသံမက်တဲ့ ဗန္းစကားကို အသံုးၿပုမွ ပိုမိုမွန္ကန္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ လူၿဖူေတြကို သူရဲ ့ႏွိပ္ကြပ္ခ်က္ေတြက ထင္မထားေလာက္ေအာင္ ထိေရာက္ ေအာင္ၿမင္တယ္။

အမွန္ေတာ့ ဒီဇာတ္ကားတြင္ လူေကာင္းမရွိ။ ဇာတ္လိုက္မရွိ။ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဇာတ္ေကာင္တိုင္းဟာ လူဆိုးလူေပလူေတ ေတြခ်ည္းပဲ။ လူၿဖူလူမည္းခြဲၿခားတဲ့ ေရွးဆန္တဲ့ အဖိုးၾကီးေတြကို ေတြ ့ရသလို သာယာနားတဲ့ လူလည္ေကာင္ေတြကို ရြံရႊာစက္ဆုတ္စြာ ေတြ ့ၿမင္ၿပန္ေသးတယ္။ ထို ့အၿပင္ အၿမဲလုိလုိ ေဒါသၾကီးတတ္ၿပီး မိမိ ဆုေတာ္ေငြရဖို ့ဖမ္းလာတဲ့ လူကို တစ္ၿခားလူက လုယူမွာေတြနဲ ့ထိုဝရမ္းေၿပးဘက္က လူေတြၿပန္လည္တိုက္ခိုက္ယူေနမွာေတြကို ေမာဟစိတ္နဲ ့စိုးရိမ္ေနတဲ့ ေလာဘသားေကာင္တစ္ေယာက္ကိုလည္း အထင္ေသးစြာ ေတြ ့ၿမင္ရၿပီး တစ္ေယာက္တည္းေသာ အမ်ိဳးသမီးဇာတ္ေကာင္က အလြန္ထူးၿခားတယ္။ ထူးၿခားတယ္ဆိုတာက သူ ့ရဲ ့စရိုက္ကိုေၿပာတာ။ ေယာက်ၤားရင့္မာၾကီး တစ္ေယာက္က မၾကာခဏ လက္သီးနဲ ့ထိုးေနတာေတာင္ နည္းနည္းမွ မမွုၿပန္ထၿပီး ထြက္ေနတဲ့ ေသြးေတြကို မဲ့ၿပံုးၿပံုးၿပီး သုတ္တတ္တဲ့ မိန္းမ။ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ မာပံုရတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီဇာတ္လမ္းမွာ အဆိုးဆံုး လူဆိုးဟာ သူပဲၿဖစ္မယ္။ တစ္ခန္းမွာ သူမသရုပ္ေဆာင္တာကို ႏွစ္သက္မိတာက သူမကို ဖမ္းဆီးလာတဲ့ Bounty Hunter ၾကီးက သူမရဲ ့မ်က္ႏွာကို လက္သီးၿပင္းၿပင္းတစ္ခ်က္နဲ ့ထိုးလိုက္လို ့မိန္းမသားပီပီ မ်က္ရည္ဝဲသြားေပမဲ့ အံကိုၿပန္ၾကိတ္ၿပီး မ်က္ႏွာကို ခပ္တင္းတင္းၿပန္ထားလိုက္တဲ့ မေထ့မဲ့ၿမင္ပံုစံကို Jennifer Jason Leigh အေကာင္းဆံုး အပီၿပင္ဆံုး သရုပ္ေဆာင္နိင္သြားခဲ့လို ့ဒီႏွစ္အတြက္ Oscar မွာ Best Supporting Actress ဆု လ်ာထားခံရတာ မွန္ကန္တယ္လုိ ့တစ္ခ်က္ေလာက္ေၿပာခ်င္တယ္။

Quentin Tarantino ရဲ ့ထူးၿခားတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက ဇာတ္ေၾကာင္းေၿပာပံုပဲ။ ဇာတ္လမ္းကို သူ စတင္ခ်င္တဲ့ေနရာက စတယ္။ သူရဲ ့ဇာတ္လမ္းေတြဟာလည္း အလြန္ရွုပ္ေထြးေနတာမရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းရဲ ့အဆံုးမွာေတာ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ၿပီးၿပည့္စံုေအာင္ တင္ၿပနုိင္တယ္။ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ရိုးရွင္းတဲ့ ဇာတ္အိမ္ေတြကို ရွုပ္ေထြးတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြနဲ ့အစီအစဥ္လိုက္မရွိတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြေၿပာၿပီး ေလးလံတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ ့အၿမဲဖြဲ ့စည္းတည္ေဆာက္ထားတာဟာ Quentin Tarantino ရဲ့ ဓေလ့လိုေတာင္ ၿဖစ္ေနၿပီ။ ယခု ဇာတ္ကားမွာလည္း ထိုနည္း၄င္းပဲ။ ဇာတ္လမ္းက ရိုးရွင္းလွေပမဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ ရွုပ္ေထြးလြန္းတယ္။ ထို ့ေၾကာင့္လည္း သူ ့ရဲ ့ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ အၿမဲလိုလို စိတ္ဝင္စားဖို ့ေကာင္းေနခဲ့တာေပ့ါ။ ထို ့ေၾကာင့္ သူဟာ ေတာ္တဲ့ Director တစ္ေယာက္ၿဖစ္ရံုသာမက ေတာ္တဲ့ဇာတ္ညႊန္းေရးဆရာတစ္ေယာက္လို ့လည္း အမည္ေခၚထိုက္ပါေပတယ္။

ဒီဇာတ္ကားမွာ မေၿပာမၿဖစ္ေၿပာရမဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုက အသံုးၿပုခဲ့တဲ့ 70-millimetre film ပဲ။ တစ္ကားလံုးကို ထုိ Format နဲ ့ပဲ ရိုက္ကူးတင္ဆက္သြားခဲ့တယ္။ ထို Format ကလည္း အမွန္အကန္ Epics ဇာတ္ကားၾကီးေတြအတြက္ သံုးလို ့ေကာင္းမွေကာင္း။ Ultra Panavision 70 lenses ကို cinematographer Robert Richardson က အသံုးၿပုခဲ့တာကိုး။ ထို ့အတြက္ေၾကာင့္ ၿမင္ကြင္းက အလြန္က်ယ္လြန္းတယ္။ ထို   Ultra Panavision 70 lenses ဆိုတာ ကမာၻေက်ာ္ Ben-Hur ဇာတ္ကားၾကီးတုိ ့ The Fall of the Roman Empire ဇာတ္ကားတို ့တုန္းကလည္း အသံုးၿပုခဲ့တဲ့ Format ပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ၾကည့္ေနရတဲ့ ရုပ္ရွင္ရံုရဲ ့ပိတ္ကားက ေသးေနရင္ေတာ့ ထို 70-millimetre film format လည္း သိပ္ေတာ့ အသံုးမဝင္လွပါဘူး။ ထုိ ့ေၾကာင့္ ေၿပာခ်င္တာက ဒီဇာတ္ကားၾကည့္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဒီရုပ္ရွင္ရဲ ့အရသာကို အၿပည့္အဝခံစားဖုိ ့ကိုယ္ၾကည့္မဲ့ ပိတ္ကား (သို ့မဟုတ္) TV screen sizes ေတြကို အရင္သံုးသပ္ၿပီး သင့္တယ္လို ့ထင္တယ္။ ထားပါ။ ေၿပာခ်င္တာက ထို Format က Outside Locations ေတြအတြက္ အလြန္အသံုးဝင္တဲ့ Format တစ္ခုၿဖစ္ေပမဲ့ ယခုဇာတ္ကားတြင္ အၿပင္ေရာ အတြင္းမွာပါ အေကာင္းဆံုး အသံုးတည့္ဆံုးၿဖစ္ေအာင္ ရိုက္ကူးတင္ၿပနုိင္သြားတဲ့ cinematographer Robert Richardson တစ္ေယာက္ကို အလြန္ခ်ီးမြမ္းသင့္တယ္။ ဒီဇာတ္ကားရဲ ့ၿပသခ်ိန္တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ခန္ ့ဟာ လွည္းအတြင္းနဲ ့တဲအိမ္အတြင္းတစ္ခုတည္းမွာပဲ အမ်ားဆံုးတင္ၿပထားတာေၾကာင့္ ထို Inside Locations ေတြကို 70-millimetre နဲ ့တင္ၿပသြားတာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ခ်ီးမြမ္းလို ့မဆံုးနိုင္ဘူးဗ်ာ။ တစ္ကယ္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္အထက္မွာ ဇာတ္ေကာင္ေတြကို ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ၿပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အခု ေၿပာခ်င္တာက ဒီဇာတ္လမ္းကို သံုးသပ္တဲ့အခါ ေတြ ့ရွိခဲ့တဲ့ ေနာက္ကြယ္က Themes ေတြကိုပဲ။ Quentin Tarantino ဟာ ယခု ဇာတ္ကားအပါအဝင္ သူ ့ရဲ ့ေနာက္ဆံုး ႏွစ္ကားမွာ လူၿဖူလူမည္းအေရးနဲ ့ပတ္သတ္ၿပီး မသိမသာေလး ေဇာင္းတင္ၿပသထားတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းမွာ ဇာတ္ေကာင္ေတြ အသီးသီးရဲ ့ကြဲၿပားၿခားနားခ်က္ေတြကို ေတြ ့ၿမင္ေစတယ္။ ဥပမာ ေယာက်ၤားမ်ားနဲ ့မိန္းမ၊ ေတာင္ပိုင္းသားေတြနဲ ့ေၿမာက္ပိုင္းသား ထို ့ေနာက္ ေစာေစာက ေၿပာခဲ့တဲ့ လူၿဖူေတြနဲ ့လူမည္းေတြ ... သာမာန္ၾကည့္ရင္ ဒီဇာတ္ကားဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ၿပခ်က္ေတြနဲ ့တင္ဆက္ထားတဲ့ သာမာန္ဇာတ္ကားတစ္ကားလို ့ထင္ရေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းရဲ ့အနက္တစ္ေနရာမွာ ယခုကဲ့သို ့ကြဲၿပားၿခားနားၿခင္းဆိုတဲ့ အရာေတြကို တင္ၿပထားတာကို ေတြ ့ၿမင္ခဲ့ရတယ္။ ဒါဟာလည္း Quentin Tarantino ရဲ ့သူမ်ားနဲ ့မတူ ရွားပါးတဲ့ အစြမ္းေတြထဲက တစ္ခုပဲေလ။

ဒုတိယေၿမာက္ Reservoir Dogs လို ့ေတာင္ သမုတ္လို ့ရတဲ့ ယခု ဒီ The Hateful Eight ဇာတ္ကားကို လူတစ္ခ်ိဳ ့က Quentin Tarantino ရဲ ့အေကာင္းဆံုးဇာတ္ကားေတြထဲက တစ္ကားမဟုတ္ဘူးလို ့သတ္မွတ္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ Quentin Tarantino ရဲ ့အေကာင္းဆံုးဇာတ္ကားေတြထဲက တစ္ကားပါပဲ။ ၿပသခ်ိန္ 187-minute ေတာင္ ၾကာေပမဲ့ တစ္မိနစ္ေလးမွ ၿငီးေငြ ့စရာ ေကာင္းတယ္လို ့မထင္ရေလာက္ေအာင္ကို ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္သက္ခဲ့တယ္။ ထင္မွတ္မထားတဲ့ ဇာတ္အေၿပာင္းအလဲေတြ ဇာတ္ေကာင္ အေၿပာင္းအလဲေတြ ၿမန္ဆန္လြန္းတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ပရိသတ္ေတြေရာ ပါဝင္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္အခ်ို ့မသိတဲ့ ေနာက္ကြယ္က လွ်ိဳ ့ဝွက္ခ်က္ေတြ ေသြးသံတရဲရဲနဲ ့ၿပင္းထန္ရက္စက္တဲ့ တင္ၿပခ်က္နဲ ့ဒီဇာတ္ကားကို တန္ဆာဆင္ထားခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အၿမင္ေၿပာရရင္ ဒီဇာတ္ကားဟာ Quentin Tarantino ရိုက္ဖူးသမွ်ဇာတ္ကားေတြထဲမွာ ေသြးအမ်ားဆံုး အသံုးၿပုခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားၿဖစ္မယ္။ Bloody Action ေတြကိုမွ ႏွစ္သက္တဲ့ ပရိသတ္ေတြအေနနဲ ့ကေတာ့ လံုးဝကို လက္မလႊတ္သင့္တဲ့ ဇာတ္ကားေကာင္းတစ္ကားလို ့လည္း ေၿပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

စႏၵာရားတီးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ …
အၿခား လူတစ္ေယာက္က ေနာက္လူတစ္ေယာက္ကို ေသနတ္ခ်ိန္ရင္း ....
ပူေလာင္ေနတဲ့ ေကာ္ဖီအိုးေလး လွုပ္ရွားသြားတယ္ …
ဒါေတြ အကုန္လံုးကို ၿမင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ …
တံုႏွိဘာေဝ တိတ္ဆိတ္ေနၾကတဲ့ သူမ်ား …

ကဲဗ်ာ …. Quentin Tarantino ရဲ ့တတိယေၿမာက္ Western ရုပ္ရွင္ကို ေစာင့္စားၾကတာေပါ့ဗ်ာ ….

IMDb Rating: 9/10
Rotten Tomatoes Rating: 75%

~WH~